در پی انتشار خبری مبنی بر"شیوه‌های متداول IVF  برای اغلب زنان آسیایی موثر نیست"، رئیس پژوهشگاه، و مرکز فوق تخصصی درمان ناباروری و سقط مکرر ابن سینا و رئیس انجمن علمی جنین شناسی و بیولوژی تولیدمثل ایران، اظهاراتی را در این خصوص بیان داشت و گفت: همانطور که در گزارش نیز منعکس شده این مطلب برگرفته از مقاله علمی منتشر شده در مجله زنان و مامائی بریتانیا(Jayaprakasan et al, BJOG; published online 6 November 2013)  است و با توجه به حساسیت های رسانه ای و نیز تأثیرپذیری فرهنگ سلامت و باورهای درمانی بیماران به نظر می رسد، توضیحاتی پیرامون مطلب فوق که بسیار قاطعانه تر از مآخذ علمی مذکور به قضاوت پرداخته، ضروری است.

به گزارش مهرخانه، به نقل از روابط عمومی مرکز فوق تخصصی درمان ناباروری و سقط مکرر ابن سینا، دکتر آخوندی در ادامه افزود: پس از بررسی و مطالعه مشخص شد اصل مقاله هیچ گاه بطور قطع قاعده کلی بر مبنای عدم تأثیر شیوه های IVF در اغلب زنان آسیایی صادر نکرده است و حتی در بخشی از مقاله تحت عنوان محدودیت ها و نقاط قوت مطالعه، خود نویسندگان اندازه نمونه جمعیت دو اقلیت آفریقائی- کارائیبی و خاورمیانه ای را پایین تر از حدی دانسته اند که بتوان با اتکاء به زمینه قومیتی- نژادی آنها توصیه و مشاوره بالینی خاصی در مورد روش های کمک باروری برای آنها ارائه داد. جالب است که فقط 14 زن با قومیت و نژاد خاورمیانه ای را در برابر 1291 زن سفید اروپایی در این مطالعه شرکت داده شده اند.

رئیس مرکز درمان ناباروری ابن سینا گفت: در این مقاله به تفاوت در میزان باروری، جایگزینی جنین، تولد زنده و سایر متغیرهای بالینی روش های کمک باروری در سه زیرجمعیت اقلیت قومی متعلق به آسیای جنوب شرقی، خاورمیانه و آفریقایی-کارائیبی و نیز جمعیت غالب زنان سفید اروپایی مراجعه کننده به یک مرکز خدمات درمان ناباروری در انگلیس (ناتینگهام) پرداخته شده است.

وی تصریح کرد: چنانچه در اشکال و جداول مقاله نیز دیده می شود، این زیرجمعیت ها اشاره صریحی به کشور خاصی ندارند و تنها یک قلمرو جمعیتی- قومیتی را شامل می شود بطوریکه شاید افراد یک زیرجمعیت تابع کشورهای مختلف، فارغ از تعلقات قومیتی و نژادی می تواند تحت تأثیر شرایط زندگی، جغرافیائی و اقلیم شناختی ویژه و حتی متغیرهای ژنتیکی مختلف باشند، بطور مثال گذشته از این که زنان تبعه چند کشور یمن، ایران، لبنان و قبرس خاورمیانه ای محسوب می شوند، باید توجه کرد این تبعیت قومی تا چه حد می تواند شیوه زندگی، تغذیه، شرایط اقلیمی، اقتصادی و حتی گاه ژنتیک را تحت الشعاع خود قرار داده و به متغیری ارزشمند تر از آنها تبدیل شود.

دکتر آخوندی ادامه داد: حال با درک جستجوگری و پردازش اطلاعاتی که می تواند تبدیل به یک مقاله علمی شود تا چه حد می توان با تمسک به نتایج آن - که به اقرار نویسندگان خود مقاله شامل محدودیت هایی از نظر عوامل مخدوشگر و حجم جمعیت نمونه بوده است- قاعده کلی بر علیه تأثیربخشی روش های کمک باروری در این زیرجمعیت ها صادر کرد.

وی ضمن تاکید بر این امر که این مقاله صرفاً به اقلیت های قومیتی جامعه انگلیس که متقاضی استفاده از خدمات درمان ناباروری بوده اند پرداخته است با صرف نظر از این که چند درصد از این جمعیت ساکنین و مقیم آن کشور بوده و یا به عنوان توریسم درمانی و استفاده از خدمات آن مرکز در این مطالعه شرکت داده شده اند گفت: این سئوال باقی است که با توجه به تأثیرپذیری افراد از شرایط محیطی زندگی، عادات و تغذیه در محل اقامت، آیا به واسطه نماینده قرار دادن آن افراد از قومیت ها، می توان نتایج را بطور کلی به ریشه قومی-نژادی آن ها تعمیم داد یا خیر.

وی اظهار داشت: در نهایت جالب است که طی یک پیام و یادداشت علمی (Commentary) که بصورت ضمیمه بر آن وارد شده است، تعدادی عامل مخدوشگر مضاعف نیز طرح شده است که در مقاله برآورد نشده است. هم چنین این مطلب به نقد تعداد کم جمعیت گروه های غیراروپائی و بویژه اتباع خاورمیانه پرداخته است. از سویی دیگر این مطلب تنها تفاوت معنی دار متغیرهای بالینی را مربوط به حالتی دانسته است که این سه گروه جمعیتی در قالب یک گروه کلی اقلیت های قومی با هم مخلوط شده و با گروه زنان سفید اروپایی مقایسه شده اند.

دکتر آخوندی در پایان خاطر نشان کرد: با توجه به توضیحات فوق و با وجود ارزش های موجود و البته قابل بحث مقاله، چنانچه محرز است نمی توان بصورت قطع ناکارآمدی روش های IVF در اغلب زنان آسیایی را از این مقاله استنتاج کرد و هم­اکنون مناسب ترین روش درمان ناباروری در دنیا، میکرواینجکشن(ICSI)   است.

انتهای پیام/ 900807